Vlado Chernozemski

Origem: Wikipédia, a enciclopédia livre.
Vlado Chernozemski
Vlado Chernozemski
Nome completo Velichko Dimitrov Kerin
Nascimento 19 de outubro de 1897
Velingrad, Bulgária
(ex-Principado da Bulgária)
Morte 9 de outubro de 1934 (36 anos)
Marselha, França
Ocupação motorista, revolucionário

Vlado Chernozemski (19 de outubro de 1897 - 9 de outubro de 1934), nascido Velichko Dimitrov Kerin (em búlgaro: Величко Димитров Керин), foi um revolucionário búlgaro, que mais tarde se tornou o terrorista mais perigoso da Europa.[1][2]

Vida[editar | editar código-fonte]

Também conhecido como "Vlado o Chauffeur", Chernozemski é considerado um herói na Bulgária hoje,[3] e em seu tempo, nos círculos dissidentes croatas e na diáspora búlgara macedônia.[4] Sua contribuição para a ideia da Macedônia Independente também lhe rendeu um status semelhante em alguns Círculos macedônios hoje,[5] mas a historiografia oficial da Macedônia do Norte o considera um búlgaro controverso.[6]

Chernozemski começou suas atividades revolucionárias em 1922, quando se juntou à Organização Revolucionária Interna da Macedônia (ORIM). Logo depois, ele se tornou um assassino do ORIM. Ele matou dois notáveis ​​políticos búlgaros, o comunista Dimo ​​Hadzhidimov e o membro da ORIM Naum Tomalevski. Nas duas vezes foi condenado à morte, mas escapou de sua primeira prisão e foi libertado da segunda. Após sua libertação em 1932, tornou-se instrutor da Ustaše. Ele treinou um grupo de três Ustaše para assassinar Alexandre da Iugoslávia, mas acabou matando o próprio Alexandre em 9 de outubro de 1934 em Marselha. Ele foi então espancado pela polícia francesa e espectadores, e morreu no mesmo dia. O ministro das Relações Exteriores da França, Louis Barthou, também foi morto por uma bala perdida disparada pela polícia francesa durante a briga após o ataque.[7]

Por assassinar o rei Alexandre I, Chernozemski foi postumamente declarado o terrorista mais perigoso da Europa.[8][9]

Galeria[editar | editar código-fonte]

Referências

  1. According to an article by the last leader of the IMRO, Ivan Mihailov, published in the Macedonian Tribune newspaper in 1971 under the headline: "A necessary clarification. What was Vlado Chernozemski's nationality", the following is stated: Chernozemski remains a symbol of lasting friendship between the Croatian people and the Bulgarians, but in no case he is a symbol of any Macedonian nation, such as Chernozemski had never met anywhere in Macedonia, although he had been there for a long time as a guerrilla ... We need to point out that both, under the Ottoman regime and in the Great war against Serbia (1912-1915), as well as between the two world wars, not some imagined Macedonians, but only Bulgarians, fought against the Serbian rule in Macedonia. According to Mihailov, anyone who claims he was not a Bulgarian insults his memory. — Иван Михайлов, "Едно необходимо уточнение (Какъв е по народност Владо Черноземски)", Indianapolis, USA, 1971г. Библиотека и Издателство "Струмски.
  2. * Istoricheski pregled, Books 1-6, Bŭlgarsko istorichesko druzhestvo, Institut za istoria (Bŭlgarska akademia na naukite), 1987, str. 49.
  3. Izvestia na Natsionalnia istoricheski muzeĭ, Tomove 16–19, Natsionalen istoricheski muzeĭ, Izdatelstvo Nauka i izkustvo, 2006, str. 129.
  4. Crown of Thorns: The Reign of King Boris III of Bulgaria, 1918-1943, Stephane Groueff, Rowman & Littlefield, 1998, ISBN 1568331142, p. 224.
  5. В деня на годишнината град Битоля осъмна с разлепени плакати в памет на героя. Плакатите са подписани от Македонски Радикален Фронт „Сариса“ и според тях целта им е да разбудят най-накрая патриотичният дух на македонците. For more see: Владо Черноземски беше почетен в Битоля. Корени, 11.10.2010.
  6. Владимир Георгиев-Черноземски или вистинското име Величко Димитров-Керин (с.Каменица, Велинградско, Бугарија, 19 октомври 1897г.), учесник во македонското револуционерно движење, по националност Бугарин; во 1922година се вклучил во редовите на ВМРО и бил четник кај војводите Иван Јанев-Брло и Панчо Михајлов; во времето на Иван Михајлов извршил голем број на атентати врз македонски дејци, а во 1932 година бил испратен од страна на ВМРО во логорот "Јанка Пуста" во Унгарија, како инструктор на хрватските усташи. For more see: Виолета Ачкоска и Никола Жежов, "Предавствата и атентатите во македонската историја". Издателство Макавеј, Скопје, 2003, стр. 221.
  7. de Launay, Jacques (1974). Les grandes controverses de l'histoire contemporaine 1914-1945. [S.l.]: Edito-Service Histoire Secrete de Notre Temps. p. 568 
  8. Гаджев, Иван (2003). История на българската емиграция в Северна Америка: поглед отвърте (em búlgaro). [S.l.]: Илия Т. Гаджев. p. 259 
  9. България 20-ти век (em búlgaro). [S.l.]: Илия Т. Гаджев. 2000. p. 1127 

Ligações externas[editar | editar código-fonte]

O Commons possui uma categoria com imagens e outros ficheiros sobre Vlado Chernozemski