Ir para o conteúdo

Iolanda da Hungria

Origem: Wikipédia, a enciclopédia livre.
 Nota: Não confundir com sua mãe de mesmo nome, que é mais conhecida como Iolanda de Courtenay.
Iolanda da Hungria
Princesa da Hungria
Túmulo de Iolanda da Hungria, no Monastério Real de Santa Maria de Vallbona.
Rainha Consorte de Aragão e Maiorca
Reinado8 de setembro de 123512 de outubro de 1251
Antecessor(a)Leonor de Castela
Sucessor(a)Constança de Hohenstaufen
Rainha de Valência
Reinado12381253
Dados pessoais
Nascimento1216
Esztergom, Hungria
Morteoutubro de 1251 (35 anos)
Huesca, Aragão
Sepultado emMonastério Real de Santa Maria de Vallbona, Lérida, Catalunha
CônjugeJaime I de Aragão
Descendência
Violante de Aragão
Pedro III de Aragão
Constança, infanta de Aragão
Jaime II de Maiorca
Fernando
Isabel de Aragão
Maria
Sancho
Sancha
CasaÁrpád (por nascimento)
Aragão (por casamento)
PaiAndré II da Hungria
MãeIolanda de Courtenay

Iolanda da Hungria ou Violante da Hungria (em húngaro: Árpád Jolan; Esztergom, Hungria, ca. 1216Huesca, Aragão outubro de 1251), foi princesa da Hungria e rainha consorte de Jaime I de Aragão, de 1235 até a sua morte.[1]

Iolanda foi a única filha de André II da Hungria com a sua segunda esposa Iolanda de Courtenay, princesa de Constantinopla. Era por isso neta materna de Iolanda de Hainaut e de Pedro II de Courtenay, rei de Constantinopla, e neta paterna de Inês de Chatillon e de Bela III da Hungria, sendo meia-irmã de Bela IV da Hungria (fruto do primeiro casamento do seu pai com Gertrudes de Meran).[1]

Casou-se na catedral de Barcelona a 8 de setembro de 1235 com Jaime I de Aragão, após o primeiro casamento deste com Leonor de Castela ter sido anulado por consanguinidade. O seu dote significava uma entrada de dinheiro e territórios, que nunca se concretizou.

Deste casamento nasceram:[1]

Ancestrais

[editar | editar código]

Iolanda impulsionou de forma decisiva a conquista do Reino de Valência em 1238 e participou ativamente na política real. Envolveu-se sobretudo na partilha da herança de Jaime I para os seus filhos, tentando afastar o rei de Afonso, o seu primogénito, nascido de Leonor de Castela.

Morreu de febre em Huesca, em outubro de 1251. Foi sepultada, tal como a sua filha Sancha, no mosteiro de Santa Maria de Vallbona de les Monges na Catalunha.

Bibliografia

[editar | editar código]
  • Arco y Garay, Ricardo del (1945). Sepulcros de la Casa Real de Aragón. Madrid: Instituto Jerónimo Zurita. Consejo Superior de Investigaciones Científicas. OCLC 11818414.
  • Rodrigo Estevan, María Luz (2009). «Los testamentos de Jaime I: Repartos territoriales y turbulencias políticas». Cuadernos, Centro de Estudios de Monzón y Cinca Media (35): pp. 61-90. ISSN 1133-3790.
  • Segura y Barreda, José (1868). Morella y sus aldeas: geografía, estadística, historia, tradiciones, costumbres. Morella: Imprenta de F. Javier Soto. OCLC 758219198.
  • Zurita, Jerónimo. Ángel Canellas López; edición electrónica de José Javier Iso (Coord.), María Isabel Yagüe, y Pilar Rivero (original data de 1562-1580). ed. Anales de Aragón. Exma. Diputación de Zaragoza, «Institución Fernando el Católico».

Referências

  1. a b c Antonio Manuel Fuentes. «Violante de Hungría» (em espanhol). Fundación Húngara del Libro. Consultado em 18 de março de 2014 

Ligações externas

[editar | editar código]
O Commons possui uma categoria com imagens e outros ficheiros sobre Iolanda da Hungria