Roberto Belarmino
| São Roberto Belarmino S.J | |
|---|---|
| São Roberto Cardeal Belarmino | |
| Cardeal Arcebispo de Cápua; Inquisidor e Doutor da Igreja |
|
| Nascimento | 4 de outubro de 1542 em Montepulciano |
| Morte | 17 de setembro de 1621 em Roma |
| Beatificação | 13 de maio de 1923, Roma por Pio XI |
| Canonização | 29 de junho de 1930, Roma por Pio XI |
| Festa litúrgica | 17 de setembro |
São Roberto Francesco Romolo Cardeal Bellarmino S. J. (* 4 de outubro de 1542, em Montepulciano, Itália - † 17 de setembro de 1621, Roma) foi um cardeal, teólogo católico e é um Doutor da Igreja.
Biografia[editar]
Ingressou na Companhia de Jesus em 1560. Tendo estudado em Pádua e em Lovaina, foi ordenado padre em 1570. Ensinou teologia em Lovaina até ser chamado a Roma por Gregório XII em 1576 para fazer parte do Colégio Romano (futura Universidade Gregoriana). Reitor do Colégio foi depois Provincial dos Jesuítas de Nápoles. De novo em Roma como teólogo de Clemente VIII, foi feito cardeal em 1599. Arcebispo de Cápua em 1602, ocupou também lugares na maior parte das congregações da Igreja.
Como Cardeal Inquisidor, função para qual foi nomeado pouco depois de se tornar Cardeal, participou dos julgamentos de Giordano Bruno e Galileu Galilei.
De pequena estatura física, tinha um temperamento alegre e amigável. A sua caridade para com os pobres e os aflitos era proverbial. Polemicista notável, participou nalguns dos maiores debates da época, revelando uma cultura e abertura de espírito notáveis. Foi um dos grandes da Reforma Católica que se seguiu ao Concílio de Trento. Rejeitou a sua eleição como papa no conclave de 1621.
Foi beatificado em 13 de maio de 1923 e canonizado em 29 de junho de 1930 pelo Papa Pio XI e declarado Doutor da Igreja em 1931, celebra-se a sua memória a 17 de Setembro.
Obras[editar]
A lista completa dos escritos de Belarmino pode ser encontrada na biblioteca da Companhia de Jesus de Sommervogel. São as seguintes as mais importantes:
Escritos polêmicos:
- Disputationes de controversiis christianae fidei adversus hujus temporis hereticos
- De exemptione clericorum, e De indulgentiis et jubilaeo, publicada como monografia em 1599, mas sucessivamente incorporada ao De controversiis
- De transitu Romani Imperii a graecis ad francos (1584)
- Responsio ad praecipua capita apologiae [...] pro successione Henrici Navarreni (1586)
- Judicium de libro quem lutherani vocant concordiae (1585)
- Responsio Matthaei Torti ad librum inscriptum triplici nodo triplex cuneus (1608)
- Apologia Bellarmini pro responsi one sub ad librum Jacobi Magnae Britanniae Regis (1609)
- Tractatus de potestate Summi Pontificis in rebus temporalibus, adversus Gulielmum Barclay (1610)
Obras de catequese e de espiritualidade:
- Dottrina cristiana breve e Dichiarazione più copiosa della dottrina cristiana (1598)
- Dichiarazione del simbolo (1604), para uso dos padres
- Admonitio ad Episcopum Theanensem nepotem suum quae sint necessaria episcopo (1612)
- Exhortationes domesticae
- Conciones habitae Lovanii
- De ascensione mentis in Deum (1615)
- De aeterna felicitate sanctorum (1616)
- De gemitu columbae (1617)
- De septem verbis Christi (1618)
- De arte bene moriendi (1620)
- De scriptoribus ecclesiasticis (1615)
Exegese e outros:
- De editione latinae Vulgatae, quo sensu a Concilio Tridentino definitum sit ut ea pro authenticae habeatur
- In omnes Psalmos dilucida expositio (1611)
A edição completa da obra de Belarmino foi publicada em Colônia (1617), Veneza (1721), Nápoles (1856) e Paris (1870).